Cuma, Nisan 23, 2010

"kim, ben mi, merkezi bulabilirim, arayacağım"

Düşötesi Şiir Sarsıntıları, C. Hakan Arslan


Anlayamadığımda susmayı seçiyorum. Bu beklenen bir şey oluyor. Karşısı susuyor, ben susuyorum, diyelim ki bu susma hâli uzun sürecek, seziyorum ya hani, çok akıllıyım ya, bir detay bulurum diye susuyor, bu basarî hasarı tespite yelteniyorum. Gözlerine çok güvenen her insandan biraz korkarım çünkü ben. Anladığını, fark ettiğini, çözdüğünü söyleyenler beni gerer. Her durumda. Temkin güzel bir kelime. Tereddüt ve tedirginlik gibi. Tereddütlerim varsa tedirginim, bu durumda anlayamam, temkin devreye girer, susarım. Hiçkimseye bildiklerinden fazlasını söyleyemediğim için ayaklarımı yerde hissediyorum. Sınır çizmediğimde kuş kadar masum kalıyorum. Gibi değil. Çünkü o olmadan onu anlayamıyorum.

Anlayamayınca ne yapıyordum?

1 yorum: