Pazar, Şubat 14, 2010

"Artık, tükenmez olanın içinde yaşıyorsun."

"Artık hiçbir şey istememek. Bekleyecek bir şey kalmayana kadar beklemek. Avare dolaşmak, uyumak. Kalabalıkların, sokakların seni sürüklemesine seyirci kalmak. Su oluklarını, parmaklıkları, kıyılar boyunca akan suyu izlemek. Rıhtımlar boyunca gitmek, duvarların dibinden yürümek. Zaman kaybetmek. Tüm tasarılardan, sabırsızlıktan kurtulmak. Arzulamayan, gücenmeyen, isyan etmeyen biri olmak.

Önünde, zamanlar boyunca, kıpırtısız, bunalımsız, kargaşasız bir yaşam olacak: ne bir pürüz, ne bir dengesizlik. Dakikadan dakikaya, saatten saate, günden güne, mevsimden mevsime, hiç bitmeyecek olan bir şey başlayacak: bitkisel yaşamın, iptal edilmiş yaşamın." Syf. 37

Perec öyle ağır konuşuyor ki, doğru zamanda okumazsan yazdıkları enkazın olabilir. O yüzden artçıyı da deneyimlemeli.

"Yalnızlığın büyülü çemberini kırmayacaksın. Yalnızsın ve kimseyi tanımıyorsun; kimseyi tanımıyorsun ve yalnızsın. Ötekilerin birbirlerine yapıştıklarını, birbirlerine sokulduklarını, birbirlerini koruduklarını, birbirlerine sarıldıklarını görüyorsun. Oysa sen, ölü bakışlı, saydam bir hayaletten, külrengi bir cüzzamlıdan, çoktan toza dönüşmüş bir siluetten, kimsenin yaklaşmadığı tutulmuş bir yerden başka bir şey değilsin. Olasılık dışı karşılaşmaların umuduyla kendini zorluyorsun. Ama deri, bakır, ağaç senin için ışıldamaya başlamıyor ki, ışıklar yoğunluklarını senin için azaltmıyorlar ki, sesler senin için duyulmaz hale gelmiyorlar ki." Syf. 75

Çev. Sosi Dolanoğlu, Metis, Üçüncü Basım

3 yorum:

Can dedi ki...

o kadar dediğin gibiydi ki dün arkadaşlarla dolaşırken gittiğimiz kitabevinde "uyuyan adam var mı sizde?" diye sorarken buldum kendimi.

sağol o açıdan bilinçaltıma soktuğun için (:

Wereyda dedi ki...

Umarım beğenirsin. Umarım işine yarar. : )

Aylak Kedi dedi ki...

ben de bazen son noktaları perec le koyarım ki nerde başlayıp nerde bittiği belli olmaz

http://kayipruhlukediler.blogspot.com/2010/01/posta.html