Pazartesi, Ekim 12, 2009

Ne le dis à personne..

Esrarengiz bir cinayetin 8 yıl sonrası ve 2 saat boyunca dinmeyen gerilimli bir bilmece.. 2006 yılı Fransız yapımı "Kimseye Söyleme", Hollywood'daki taklit kuzenlerinden oldukça farklı ve kaliteli bir iş. Neredeyse tüm oyuncu kadrosunun performansı iyinin üzerinde ama Dustin Hoffman suratlı François Cluzet'in hakkını ayriyeten teslim etmek gerekiyor.

İmdi, soundtrack'inin de en az kendisi kadar iyi olduğunu söyleyebilirim filmin: özellikle henüz filmin ilk çeyreğinde duyulan Jeff Buckley'den Lilac Wine ile bir hayli şaşırttı beni. Çok kısa diyeceğim, senaryodaki aşırı yükleme ve çok fazla karakterin olaya müdahil olması filmin anlaşılmasını anlamsız bir şekilde zorlaştırıyor; minimal bir düzeyde tutulabilirdi belki bu..

Hasılı, Guillaume Canet'nin ellerinden öper, yekten kaçarım.

2 yorum:

Adsız dedi ki...

merhaba
mail aldığı sırada şöyle bir şey var. M+A///////////////////////////////

sonra ağaçta da bu 28 çizgiyi görüyoruz. filmi iki kere izlememe rağmen bu çizgilerin işaret ettiğini kavramayamadım. sadece finalde 28 çizgiyi görüp tedirgin parmaklarıyla dokunup ağlıyor. margot bir ipucu olarak mı ağaca koymuştu sadece. alex´in mailden önce mi bu işareti görmesi gerekiyordu?
sizce?

Wereyda dedi ki...

bence onu ağlatan şey margot'nun varlığı, yani "yaşıyor" diye sevinirken diğer yandan bunun bu kadar uzun süre sonra gelmesi.. finalde de zaten "yaşadığını" zaten iyice öğrendiğinden ve her şey o ağaçta başladığından duygulanıyor. ben izlerken gerçkten sizin takıldığınız 28 çizgiye dikkat etmedim, o da ayrıymış. : )