Cumartesi, Eylül 26, 2009

Dingin ve Kuşkusuz..


Söndür ışıklarını
ve uzan yanıma onulmaz yaram.
Konuş benimle kurtulalım
masanın üzerinde
iki damla kan olmaktan.

O korkunç telaşıyla suskunluğun
dokunalım yüzlerimize,
kapatalım kapılarını bu esrik özgürlüğün,
çiçeklerle süsleyelim her köşeyi,
bırak, beklesinler buğulu camlar ardında,
koyuverelim biz gizlerimizi,
sokaklarda usulca
geçip gittiğimiz eşiklere.

Ne kadar güzelsin bu anda ey kimsesizlik,
bırakıyorum işte kendimi sana
dingin ve kuşkusuz.

Hiç yorum yok: