Perşembe, Nisan 30, 2009

"sen bana bakma"

yön diyorsun, yönelmek geliyor bana. düşünüyorum doğu nedir, doğu neyi tanımlar bende diye de, mutsuzluktan başkası gelmiyor aklıma. sefalet doğu; açlık.. mutsuzluk, ezilmişlik, kullanılmışlık. gözlerimi batı'ya çevirme nedenim doğu; doğu insan çünkü, batı makine, şan, şöhret, teknoloji, para. güney dendiğinde gölgeli, çiçek kokulu dar sokaklar ve eksilmişlik çarpıyor suratıma, kuzey'in rüzgârı fena. biliyorum.

bazen hangi yönden bakarsan aynı, yönsüzlük gibi. ama onda da yönelmek, süzmek, anlamak geliyor bana. durup takılıyor gözümdeki ağ'a, 'korneama hakaret manzaralar'ı geçiyor, geçiyor, geçiyorum ve geliyorum bakakaldığım ân'a. bazı yönler güzel çünkü. sıyrılışın yönü güzel; pür-i pak'ın.

bana iyi gelen yönleri seviyorum. ama sen bana bakma.

1 yorum:

lobelia dedi ki...

güney iyidir. ben güney olmak isterdim. havası, insanı, safsatası bir başka, bir deli.