Pazartesi, Mart 30, 2009

Nefret ediyorum.

İstanbul'dan utanıyorum. Arkadaşlarımdan, tanıdıklarımdan, komşularımdan, akrabalarımdan nefret ediyorum. Resmen midem bulanıyor onları görünce. Aç kalmaya, güdülmeye, yolunmaya doymayan Türkiye'den de, onun İç Anadolu'sundan da, demokrasisinden de, halkından da, iradesinden de tiksiniyorum.

4 yorum:

Adsız dedi ki...

hepimiz nihat genç olma yolunda gidiyoruz. zararlı bakterilere karşı.

metni doğru okumak lazım.

pudra dedi ki...

ankara için benden +1

nitratex dedi ki...

hep demişimdir; demokrasi türk milletine ( en azından büyük kısmına ) göre değil.

Zamansız dedi ki...

kendi kulağımızı kendimiz çeker hale geldik.

ya buralardan gitmeli, ya da buralara güzel şeyler getirmeli.