Salı, Mart 31, 2009

Lonesome Jim..

Steve Buscemi'yi severim. Hatta bir filmde onu görmek, beni heyecanladırır, bana değişik ama muhakkak ki değişik şeylerin olacağını söyler. Bu kez Buscemi, kameranın arkasındaydı; Liv Tyler ve Casey Affleck'e bırakmıştı ön tarafı ve yine yapacağını yapıp, şaşırtmıştı.

Lonesome Jim, kronik depresif bir adam olan Jim'in hayata tutunmak için onca çabasızlığı içerisinde Anika'yı bulmasını anlatıyor. Bir ışık, bir yol arayışına eşlik eden güzel müzikler.. "Sen daldaki birkaç iyi şeftaliden birisin anne" repliği ile durduk yere gözümden yaş düşürmüş ağır depresyon filmi.

"Tüm sezondaki en iyi maçınızı çıkardınız" repliği de bir önceki gibiydi; gülmek-ağlamak arası dilemma.. Peki ya Hemingway'e tebessüm ekleme kısmı, o vuruculuk, o farkında olma?..

Tim karakterine mi, anneye mi, babaya mı daha çok acıdım; bilemedim. Jim'e mi? Asla.

Hiç yorum yok: