Pazartesi, Mart 30, 2009

2:37..

Bir arkadaşın sık kullandığı ve benim de çok sevdiğim bir tabir var: "Beton". Böyle sarsıcı, etkileyici durumlarda cuk diye oturan bir sözcük; 2:37'yi izledikten sonra hissettiklerimi daha güzeli de açıklayamazdı sanıyorum.

Belki filmin Cannes film festivalinde "17 dk boyunca ayakta alkışlandığı"nın söylenmesi, beklentiyi maksimize edip bir hayalkırıklığı yaratabiliyor ancak; sadece 21 yaşında bir yönetmenden beklenmeyecek kadar iyi bir Elephant öykünmesi bu film.. Müziklerde ise müthiş bir isim var: Erik Satie. Üstelik Teresa Palmer içinse ne desem az, mahvetti beni.. İntihar kavramını sorgulatan, vuran, düşürebilen bir film. ('Bileklerimde bayat bir intihar' diye boşa sayıklamamış bir adam.)

Hiç yorum yok: