Pazartesi, Aralık 22, 2008

Lá Porque Tens Cinco Pedras..

Soida'nın kulaklığından gelip kulaklarımı kanatan bir şey.. Öncelikle "Portekizli bu kadın, fado sanatçısı, aslında bizim arabesk gibi" tanımının içtenliğinden ötürü O'na, sonra da Amália Rodrigues'e teşekkürler..

Amália, Kafka'nın Josephine'i gibi biri. Yani ben onu öyle sevdim, kafamdaki yeri de o olacaktır. Aşağı yukarı da şöyle:

Bardasınız, dünyanın tüm halklarından insanlar var. Bir dişi, bir erkek. Barın adı da "Noah's" olsun, olsun be, bu sizin şarkınız ve istediğiniz gibi giydirin. Sonra gitar, keman, piyano, armonika, eller, gözler, saçlar; tüm enstrümanlar devrede. Devrelerinizle oynuyor, pamuk bir uykunun ortasında tentürdiyottan bir kâbus gibi şu kış..

Kar yağmayacak.

Hesabınız, yalnızlığınca ödenmiştir.

5 yorum:

soida dedi ki...

bu yalnızca bir şarkı değil.

Hono Lulu dedi ki...

bu şarkı yalnız değil..

Zeytinyağlı Börülce ya da Muhterem Tenkitçi dedi ki...

"..., aslında bizim arabesk gibi"
Fado da öyle Portekizliler de...ama benim bu ülkede sevemediğim türden,dejenere olmamış bir arabesk/arabeski dejenere olmamış diye tanımlamak ne derece doğrudur tartışılır elbet/ En güzeli hissedemediğim kadar içten birşey.
Amalia'nın yanında daha popülist kaçsa da Mariza dinlemeden edemez oldum bu ülkeyi ziyaret ettikten sonra.Çok uzattım sanırım,lafın kısası pırasadan daha tatsız geçen son günlerde fadoyu anlamak isteyen birilerine rastlamak güzel.
*Olgun bi tavrım yok hayata karşı,kanaatkarsızlık ordan ileri geliyordur belki.
Hoş kalınız.

Zeytinyağlı Börülce ya da Muhterem Tenkitçi dedi ki...

"Devrelerinizle oynuyor, pamuk bir uykunun ortasında tentürdiyottan bir kâbus gibi şu kış..

Kar yağmayacak."

Bu alıntının kaynağını öğrenebilme ihtimali de kafamı kurcalamıyor değil hani.

Wereyda dedi ki...

o bir alıntı değil sevgilş tenkitçi, o ân yazdığım bir şey.. italik olması aldatmasın seni.