Salı, Aralık 23, 2008

Cam Makas..

Böyle kimseler görmüyor, "Temmuz yırtılıyor yazın ortasında" filan diyorum yanlarında. Düşürüp kırıyorum bira bardağımı.. ve içimdeki balmumu hayvan tüylerini döküyor. Çok seviyorum bu şiiri. Ne zaman okusam kırıyorum cam makasımı, terziler söküklerini diksinler diye. Sabah oluyor ve kuma dönüyor cam da;

soba borusuna takılı bir çamaşır asacağı gibi duruyor karşımda dünya.

1 yorum:

kristensenn dedi ki...

artık küçükis kender görmek istemiyoruz, onun miadı doldu, o kazana düştü. bu bağlamda artizliğin melankoliye bulandığı metinleri sobada yakacağım. ayrıca yukarıdaki fotoğrafı çok beğendim, oradaki çocuk simiti çokgüzel tutuyor ve bana atları anlatıyor. şimdi şu saatlerde horul horul uyuyor olmalı. sevgiler.