Perşembe, Temmuz 05, 2007

Kente Dönüş..


*Feridun Hürel, “Sana Değmez” dese de..*
“Birkaç mektupvari
sararmış resme,
bakıp da seni anmaya değmez..”

Ayaklarım, yollara forsa.. Sen'deliyorum şehirlerin arasından geçerken bir gondol misali, çünkü ayaklarım hep gitmelere alışıklar: Vapur küpeştesindeki martıya baktım, ağlıyordu.. Meşrubat servisi yapan hostun tıknaz aceleciliğine, üşüyen boynuma ve burnumu ısıran poyraza aldırmaksızın, sadece geliyorum ama ben. Terk eylediğim şehirler kadar çok umutlarım; içlerinden biri geceyarısı hortlayıp “Mola süremiz 30 dakikadır!” diyor.

Kitabıma dönüyorum..
Ellerim, bacaklarıma tutunmuş.. Yoksa ahengi kalmıyor vücudumun; dengesizleşiyorum, aptallaşıyorum.. Utanıyor parmaklarım, tırnaklarım uzuyor aniden.. Belirsiz gölgelerin tahakkümünde eğiyorum başımı ve susuyorum. Avaz avaz, replik replik.. Sonbahardan kışa sızar gibi, kodlanmış bir tavır alıyorum yüzüm.. Hipotenüssüz bir dik üçgen oluyorum sonra,

Kıbleme dönüyorum..

Kente Dönüş, o ara yollar.. o ara ara yollar.. Yollar beni bir başka kıtaya.. Ölmeden;

Kendime dönüyorum..

1 yorum:

Aylak Kedi dedi ki...

sen de mi kolay olmuş,sen de mi zor oluyor?