Perşembe, Temmuz 05, 2007

Cry..


Tül tenine kül kelebekti dokunuşlarım..

Daha o zamanlar küçüktüm ve Olric de yoktu.. Sen ellerimden tutar atlıkarıncalara götürürdün beni; karıncaların kanatları olurdu: Mavi! Gelir ayaklarımı yerdiler; susardım. Ellerimde senin göz-oyukların. Çok şahane veda apoletleriydi onlar, gözlerin; bir artezyen çığlığı, bir koruma kalkanı, bir sallanan el daima bileğinden kesik.. Bütün temaslar bitti..

Gittim: Fotoğraflarımızdan sonbaharları çıkarmayı unutma e mi..

Hiç yorum yok: