Pazartesi, Haziran 25, 2007

Kedi..

Feci bir baş ağrısı sonrası kendimi yatağa bıraktım ve ilaç almamayı bir şartlı reflekse dönüştürmüş olduğum için birkaç kez küfrettim kendime. Sonra bir manzara bekledim şakaklarımı geri getirecek: Yağmur damlaları kukuletalarını giyip önümde el pençe divan bekleyeyazdılar.. Yaz'dı, yazdım ve geçti. Başımın ağrısı. Yaz.
İki kedi olabilmek aynı şemsiyenin altında.. Esrimiş bir yeşil yaprak gibi düşer ya sonra patilerinin dibine. Islak taş. Kuyruk.
Uzaklara bakma mütehassısı bir hüzün aydınlığında, bıyıklarımı kes makas eller'inle ey ölüm!

6 yorum:

Zeytinyağlı Börülce ya da Muhterem Tenkitçi dedi ki...

bilge karasu

Wereyda dedi ki...

göçmüş kediler bahçesi evet :)

Zeytinyağlı Börülce ya da Muhterem Tenkitçi dedi ki...

bir de ne kitapsız ne kedisiz (:

Wereyda dedi ki...

kedileri sevmiyorum ama kitabı seviyorum : )

Zeytinyağlı Börülce ya da Muhterem Tenkitçi dedi ki...

kedileri sevmemeniz yazık olmuş :)

Wereyda dedi ki...

kurumsallaştırılıyor, çok fazla önemseniyor. ona buna hediye ediliyor, bilmiyorum; bundan sevemiyorum herhalde. ama kediler bazen iyi olabiliyorlar, bunu biliyorum.